اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

لطفاً!

ماه ام را پس بدهید



تاریک ام.

تو

روی ابرها

بی خیال قدم می زنی...

واژه ها

برای تولدی با تو

به نزدیک ترین حس گرم کبوتر

خیره می شوند

وقتهایی که پنجره

خوابهایم را

روی رد رویاها

راهی می کند

یا چه می دانم

تمام فکر شب بو

خواب شیرین شب رخسار و سوگند* است

وآآآآآی دآدآشی شَرمَندم کردی

مرسی عَزیزَم

پرنده در قفس ماند

و من در تنگنای اتاق روبروی گرمای مصنوعی زمین

گرم نشسته ام

بیهوده سرک می کشی

سپیدار بلند

بسا پرنده ها که باز نمی آیند

چه قلبم بزرگی میخواد

عاشق یک ...

این سکوت باقی بماند بهتر است

مگر نمی دانی

تمام راه های بی نام تو

در نقشه ی دلم گم شده اند