اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ا امیدوارم روزی شاید...

مرا

از تو می پرسند

و ناگهان

تمام قصّه های عشق

در من نوشته می شود

و باران

صدایم می زند

تا گل سرخ !

لحظه هايیست در اين کوتاهي که پر از خواستن است
و براي بودن يک بهانه کافيست
فقط یک بهانه

گاه می گویم به خود اصلا کلاه جد من

جای مسجد کاشکی سمت کلیسا رفته بود!