اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

« زیبائی ات دست و پای شعرم را می بندد! »

پاییز....

من در اين قهوه‌خانه؛ قليانم، آتشم هست روي سر، چه كنم؟

سهم من از تو غير تنهايي؛ هم‌نشيني غصه وغزل است

من "اَشهد اَن لا..."

دلشوره های عجیبی این روزها تمام بودنم را پر کرده

آسمان با میله های تر باران روی پنجره ی اتاقم راه می رود

پنجره را که باز می کنم باد صورتم را سرخ سیلی می کند

و یک مشت باران توی صورتم می خوابد...

بی تو بیزارم

و مثل سایه ی تنهای سرد دیوارم

بیا به ساز دل من برقص با دل من

که با غرور بگویم نکرده انکارم

لب هایم به لبخند...