اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

این روزها
ورد زبان من است
که همه چیز نزدیک است
و
نزدیک است و نزدیک است
نمی دانم از کجاست
این احساس
اما به حس ِ بودنش
اطمینانی دارم ورای تصورها

چشم هایت !

آه چشم هایت !

نگاهت..

بوی سیب می دهد

کمی از بهشت

برایم بگو

دیگر

هیچ عابری نمی داند

آنچه بر گونه ام می دود

دانۀ اشک ست

یا انعکاس پنجره

در چشمانم