هرگاه ازشدت تنهایی به سرم هوس اعتمادی دوباره میزند

خنجری راکه درپشتم فرو رفته درمی آورم!

میبوسمش

صیقلی عاشقانه

اندکی نمک به رویش

نوازشش کرده دوباره برسرجایش میگذارم!ازقول من به اوبگویید:خیالش تخت من دیوانه هنوزبه خنجرش هم وفادارم

کسی چ ِِمی دانَد . . . شایَد روزی بیایَد که حالِ مَن خوبـ شَود!
هــوا خوبـ شود!
عشـق خوبـ شود!
و تـو خوبِ من شـوی!