اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دلهره ی از دست دادن پر رنگ تر است ...

باز می کنم پنجره را




به روی نیمه شب ،



خبری نیست



نه از تو



نه از باد نو بهار!

آخرین قرار مان



یادت



هست



؟



؟



؟



آه ...



هنوز بی قرارم!

پرواز کن...

فتح کرده اند مرا



انگار کلاغها !!!

چشمانم را باز می کنم

فکر می کنم تابستان است

من تا ابد بازنده ام

اما تو بشنو این سخن

من عاشقم،تا زنده ام

می گــذرم



و دســـت تکـان مـی دهــم


بـرای اتــفــاق های خـوبـی کـه



نیفتـاِده از مــن گــذشـتنــد...

چه بیرحم است روزگار...