اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دلم خانه ای بی دسترس می خواهد



که پلکانش از جنس اقاقی

و سقفش آبی آسمان باشد


فقط کاش یک نفر...

خانه را سبز نقاشی کند

آنقدر سبز...

که بهار هم از دیدنش سیر نشود

تو که هستی

از تاریکی خودم نمی ترسم.

کپی.....

مخلوق خدا باشی و اینقدر غریب! اندوه مرا کلاغ‌ها می‌فهمند!

در خواب من دست دیگری را نگیر...




حرمت نگه دار لعنتی...!!!

بعد از این فقط چای می خورم...!!!

گردنم درد میکند!

از همان وقتى که همه چیز را به گردن من انداختى!

دوست نداشتنت را…

بى توجهى هایت را…

رفتنت را…

آسمان ببار که

زمین غسل میخواهد انگار

سیـــــــــــــگار بکش.....



جای آخرین......... ودکــــــــــــا

.

.

.

.

.مــــــــــــــــــــــــــــرا

به چوبــــــــــه ی دار بکــــــــــــــــــــــش!