اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

اما نمیشه....

بغض کردی،
خودنویس من ترک برداشت
گریه کن!
تا آبروی شعر برگرد

امشب دلي كشيدم شبيه نيمه سيبي...

همه تفاوت ما این است:



تو



به خاطر نمی آوری



من



از خاطر نمی برم...

الماس در سیر تبدیلش از سنگ به آلت زیور ، حرارتی جهنمی رو باید تحمل کنه ....

فقط مدتی تو را از خاطره طوفان دور نگه میدارد. ولی مرا که همیشه سرگردان تو بودم تخیل همان خاطره طوفان است.

من هوس پوشیدن بارانیم را دارم

اشتباه می کنید اگر فکر می کنید

به سراغش نمی روم

در این گرما

بارانی

...

تو

برای خدا گوش کن!

سایه ای افتاده بر دیوارم
تا اندکی هراس دست هایم را بگیرد
و خواب قویی را که خوابیده
در برکه ام بر هم نزند