این همه گنجشک بر یک درخت

این همه آواز با یک نت

این همه چتر در یک باران

این همه تنهایی در یک شهر؟!

ده سال گذشت

سنگ اوهست

من هستم

آسمان رعدی زد

ابرها غریدند

قطرات باران

نم نم باریدند

بوی آب و کاهگل

تق تق شیروانی

ناله ناودانی

توی کوچه پیچید

هنوز از استشمام عطر هميشگی ات

به دنبال تو می گردم.

انسانهای زيادی را يافته ام.

صورت ها و سيرت های گوناگون.

ولی...

هيچكدام از آن تو نبود.

یک جرعه آرامش

- لطفاً -

رفته اند شاخه ها

سایه هاشان مانده اند در درون من.

فعلا" من 15 مین لایک پستت بودم!

salam .khili mamnooonam

می نویسم
از این همه تنهایی
که در ناگهانی
از باران ونسیم
در رنگین کمان خزان چشم تو
شاعرم کرد...

باید به دنیا رنگ پاشید

رنگ قشنگ آسمان را

رنگ درخت وسبزه وگل

رنگ خدای مهربان را