اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

باید تو باشـــی و باران
روی مبل ِ کنار شومینه
جامهای شـــــراب و سیگار پشتِ سیگار
گرمای دستــــهای تو باشد
لبخندت...
و چشمان ِ من خیره به این همه زیبایــی...
انگار خوش بودن به همین سادگی ست!

چشمم روشن.,,,,,

حس ات که بیاید
دیگر مهم نیست کجا هستم
یا چکار می کنم
آنگاه
فقط باید نوشت
از تو

نگاهم واژه واژه تو را احساس می کند...

هیچ پاییزی،

و نه هیچ غروب ِ جمعه ای،

دلگیرتر از اینم نمی کند!

بعد از تو
نه شنیده ام
و نه گفته اند
به من
دوستت دارم را

تمام احساسم...

اندوهی برای تمامی فصول

جای خالی تو در دلم...