اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

غنچه ها گل شدن
اشک چشمام سیل شدن
از دوستان جدا افتادم
ساعتهام سال شدن

درو کن


با داس لبخندت

غم های زردم ر

رعد وبرق عشق

شیهه ای شدم

در دهان اسبی

که روی دو پا بلند شده

و یال سپیدش

روی ببری زخمی

عليرضا چرا ناراحتي

يه لحظه فكر كردم نوشتى شبنم ، ذوق زده شدم....

مات می مانم ات کنار خودم تو فقط گوش می کنی انگار