اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

زنده ام ! نه از جونـ ـی كه واسم مونده ..

از استخون های لجبازی كه روی هم ايستادن و كوتاه نمیان ...

فقط می گفتم ......

بازهم تکرار لحظه های تلخ بیخیالی!

افسوس که کسی نیست تاگذشته های پرملالم را از من بگیرد

وآینده ای پراز شادی را به قلبم هدیه کند

افسوس که کسی نیست!

تا بار فراق وجدایی را از دوش من بردارد

وکوله باری از محبت خویش را جایگزین آن کند

افسوس که کسی نیست

از من بخواهد ناگفته های قلبم را که عمریست خاک خورده سینه ام شده است را برایش بازگو کنم

ودر پاسخ عشق بی پایانش را نثار دل بیمارم کند!

افسوس

دلواپس پيراهنتم

كه در جيبهايش

ابرهاي #شمالي گريه مي كنند....

یک آسمان سکوت:

سهم من

از

پریدن توست

همین !