اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

مرا چشم‌های تو دیوانه کرده‌ست

همان چشم‌هایی که باران

همان چشم‌هایی که دریا

همان چشم‌هایی که از چند فرسخ بهار است.

بگو.....

اینکه چشمانش برای فتح می‌آید
اینکه صدها اسب وحشی از نگاهش می‌دود بیرون

اصلاً ماه یعنی تو

و اصلاً کوچه یعنی من

چه شریانی

چه جریانی

چه گرمایی

چه ژرفایی!