اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بوی نان تنوری می دهد

زارمیزندنگاهم سطرسطر

درپس انبوهی ازحزن

فانوس هم پت پت میکند ازتشنگی !

آمدی

با جمعیتی از اندوه آمدی

باری

خیالی نیست

دیگر با تو تنها نیستم

ای

تنهایی .

دشت ِخونین ِشقایق

وزش ِباد

آسمان گلگون

از گلبرگ های داغ ِ بر باد رفته

ای خوب من ...

בوبـاره בلــم شکســتــ

از همــاטּ جــآــے قبــلـــے کــاشــ مــے شــد آפֿـــر اسمتــ نقطـــﮧ گــذآشتــ

تــا בیگــر شــروعــ نشــوـے

کــاشــ مـــے شــد فریــا بزنــمــ !

نقطـــﮧ... تــه פֿــــط ...


مرســی بآبتــِ خطآبــِ خوشکلتــ گُلم