اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

چشم ها بخار می گیرد زیر بارش سرد خاطرات...

تشویش

مسافر...

از کدام راه رفته‌ای

که دری بسته نمی‌شود؟

وقتی درد می‌آید

وقتی که می‌گیرد

وقتی‌ که سرخ می‌شوم



در درک ِ وجودی ِ لحظه‌ی "آی"

تو می‌رسی

دستگیر و صبور

اعصاب نمیذارن واسه ادم... سگ تو روح کسایی که الکی رای دادن

آدم میان ِ این همه تکرار می فهمد ...

قدیم ها ...

انگار همه چیز جدید تر بود ...

چترها را باید باز کرد ...

زیر ِ باران نباید رفت ... ،

بُغض ...

در من انگار بی قراری موج می زند ... ،

از تمام ِ قرارهائی که ...

به نیامدن ختم شد .