اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ماندن دلیل و رفتن بهانه می‌خواهد.

چند صباحی با دلایلی ماند و زود با یک بهانه رفت

دلم گرفته است

دلم برای ماندنش تنگ است

به او بگویید تمامی بهانه ها را می‌خرم تا برگردد.

جرمم سادگیم بود....

قرار بعدی عزیزم باشه روی پل صراط...

بعــد از تـــو آدم ها

تنها خــراش های کوچکی بودند بــرمن

که هیچ کـــــــدامشان به پای تــو نــرسیــدند

ایستاده ام با چشمانم که تنها یادگار کودکی من است...و

حافظه ام سوغاتی ای برای اینده.....

فریاد می شوم
می بارم
بر تن واژگان مکرر
در هیاهوی اشک های عریان

نمیدانم این قرار شبانه ی اشک هایم
با مرور خاطرات تو
چرا بعد این مدت هنوز
به تاخیر نمیافتد