اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

قلب نیست این لعنتی!چیزیست در دلم آویخته به بندی تاب میخورد بین بغض های من ودردهای زندگی!!!

نه می ایستد که راحتم کند.....

نه میتپد که ماتم تورا کم کند......!!

توهم با من نبودی!

مثل من با من

وحتی مثل تن با من

میدونم روزات سخت،دستات خالی و سازت ناکوکه

منم خستم

اما خودتو ازمن دریغ نکن

بیا بروش من حرف بزنیم

دستاتو بمن بده

روبروم بشین

و بذار من خودمو تو چشات ببینم

همین...

میتوانم شــــاد باشم ،

راحـــت است . . !

کا[!]ت چشمانم را ببندم و به خیـــال بروم . . .

همین امروز یا فردا تورا از دست خواهم داد

وقتی بودی زنده بودم !
دل از اینجا کنده بودم !
مثل یه پرنده بودم !
حالا تو شکسته بالی ، نازنین ! جای تو خالی !

تو دست های تو گل کردم

بزار با گریه پر پر شم....

همچون قطاری که دودش میگردد....

من میرفتم ...

دلم برمیگشت ....

سلام لناجون سلام علی رضاچی شده‎‎

وقت و بی وقت در هوایم پراکنده ای

ومن بی هوا ناگهان خیسم از تو