اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

باور می کنید ؟...

در دنیایی که موجوداتی به نام انسان ،

همدیگر را میدرند

و دروغ می گویند

و تهمت می زنند

و منفعت طلبی می کنند

تا گوی سبقت را در زیرکی

و اول شدن بزعم خودشان ببرند

تا به منافع شخصی شان برسند و غیره !............... شیر درنده ای ،

بچه آهویی را در دامن پر مهر خود

بپرورد ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

توی کوچه های تنگ و باریک دلم

گمشده ای دارم

که به جایی ندارد راهی .



گویی لب گوری ایستاده ام

در این بن بست

من کلاس چندمم؟

بارون بیاد.....

چراغانی کرده ام من تمام شهر را

اما خانه ام تاریک است !

بی تو بودن مرگ

افطار می کنم

با خرمایی رنگ ِ چشمهایت

یک جایی یک غریبه
می شود همان اتفاق ناخوانده زندگیت
که سالها به آرزویش نشسته بودی
اما او فاتحه کل زندگیت را یک جا می‌خواند !!!