اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

داستان ِ دستانی که نیست ...

قصّه ی ِ غصّه ای است ...

که هست ...

فاصله را نمی توان فهمید ...

دل گیرم....

از عشق

به من برگردان

پسر ساده دل چالاکی

که همه افکارش

بردن

شرط پس از بازی بود

چونان

سنگواره ها

دلم تنگه پرتغال من.....

روزهایِ دیوارهای قدیمی،

روزهایِ کوچه‌های آشتی‌کنان.

یک مُشت دانه

روزیِ گنجشکی

که مداوم،

نوک می زند به خروارها برف و یخ ...

تو...

از نژاد کدامین دودمانی،...

اینچنین مهربان،

عاشق

که

می شوم،

دیوانه

می شود

تمام شعرهایِ من...

ای ول : )