اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

گدازه های این آتشفشان خشمگین
كم كم سرد و سخت و بي مزه می شوند
ولی امان از جای سوختگی های زمین...

دیگر دلواپس هیچ چیزنیستم.

حالا یا به عمد

یا به ضرورت.

اللهم فک کل اسیر...

خسته ام...زیاد...احساس می کنم نزدیکم به بریدن...دیگر نزدیکم به بریدن...

سفری در پیش است...

تو روحش....