اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

زرتشت

سهراب ...

ایام خوش خیالی و بی حالیت به کام

عشقت را از دست نمی دهم ...

حتی اگر پرواز کنی تا اوج بازهم مرا خواهی دید ...

بر روی ساحل که دست میکشی

آب می شود انگشتانت ....

جذب می شوی ....

می روی ....

می روی .....

می روی ....

تا پشت نگاه خیس تو ......... !

صحیح است صحیح است

در ازدحام بي کسي
فرياد زنم خدايا
جانم بر لب آمد
از اينهمه ملامت
اما ................................
سکوت من دوباره
در ازدحام بي کسي
باشد حديث ديگري.
................................

دریا ...غروب...و من!


کاش می شد فریاد زد: هیسسسسسسسسسسسس!

عجیب خسته‌ایم ...

تو هم برای من "درس عــبرت" بــزرگـــی بودی وهستــی...

چقدر گريه مي‌چكد ز كوله بار چشم تو


و من چه پير مي‌شوم در انتظار چشم تو

گوشه ایی امید

گوشه ای پاییز