اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

هنوز

راست نکرده ام

کمر

برای دوباره شکستن!

لعنت به اینجا و
لعنت به امروزم
لعنت به مغز خر،
لعنت به دیروزم

تف به دنیای سگی

حس ترس از بعدِ گفتن،

سرنوشت درختان باغمان تبر است

من سكوتم، غرق جنجالم نكن

زین پس...زندگی مرا می نویسد

زندگی سکوتی است بی پایانــــــــــــــــ ؛فریادها بی صدایند

آخرین قطره زمستان را آفتاب بلعید.........

از نشانه های بهت و خیرگی

ای همپای بوی پونه لطیف ...


اگر تا نیستی ام راهی نیست ،


بگذار دستان مهربانی ات


آخرین یاس بوییده شده ام باشد .