سلام صدفی
...................................................
ای که شبهای جوانیت با شب زنده داری برای به ثمر نشستن من سپری شد...

ای که قطره های زلال اشکت غنچه وحودم را شکوفا کرد...

ای که شکستی و قامت خم کردی تا من ایستادن را تجربه کنم....

چگونه ستایشت کنم که در خور گوهر وجودت باشد؟

چه بگویم تا ذره ای از آن همه تلاشهای عاشقانه ات را ارج نهم و لبخند رضایت را بر لبانت نقش بندم؟

دوستت دارم....

نایس ممنون