اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کودکانه های دلم رامی نویسم تاشاید لالای آرامش برایم بخوانی

به دنبال حرفهای بارانیم

تو خسته شدی

خمیازهای پیاپی کشیدی

و چشمانت را بستی

و من خیره به چشمان بسته تو

به جشن تنهایی رفتم

این تمناست برای اوج گرفتن با تو

کنجشکها چشمان معصوم دارند.

در شهرما،قانون جنگل حكمفرماست

باز هم شیوع خلسه,

تب خلسه همه گیر شده

جغدان ازشب گریزان

کلاغان بیخبر و حیران

رهگذر...

اينجــــا مــــن هستــــم ...

و خيـــــال هميشگــــي چشمــــان تــــو!!

حتـــــي كلمـــات هـــــم دگـــــر از نــــوشتــــن دردهـــايــــم عــــاجـــزنـــد...

اومد اومد