اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تو می دانی در كدام نقش بازی می كنی؟

كسی كه فقط نگاه می كند و نمی بيند.

كسی كه دستور قتل مرا صادر كرده است.

اما به باور من

او بی گناه ترين و مهربان ترين

انسان دنياست.

تو را به ياد خواهم داشت

در فاصله های رنگين زندگی ام

هميشه به يادم خواهی ماند

نه آنگونه كه بودی،

آنگونه كه می ديدمت.

درد دارد

اين همه روزهای رفته

بی تو...

معجزه ای دور از دسترس.

دلتنگ معجزه هايی ميشوی،

كه آنها را روزمره می دانستی...

اما تو ...
باور نکن!