اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

شکوفه های انار را ببین
در برف زمستان!
دور از تو
فقط بید نیست مجنون است

چه سعادتی است
وقتی که برف می‌بارد
دانستن اینکه
تن پرنده‌ها گرم است.

من هنوز

به گرد یاد تو می چرخم.

كليد خانه ام را گم كرده ام

اين درهايِ بسته اگر باز شوند


دل به سايه ها نمي بندم

تنها شادي من

تماشايِ پرنده هاي مهاجر است

كه در امتداد غروب

پرواز مي كنند

و آسمان را مي شكافند

يک روز برفي
با دست هاي گرم تو زاده شدم
نه براي بازي
بلکه براي زندگي کردن

هنوز از عمرم باقي مانده بود
اما با بوسه هاي تو
آب شدم.

نمی دونم چقدر زنده خواهیم بود نمی دونم اما باید یادم بمونه که

لذت عشق نعمتیه که خدا به هر بنده ای نمی ده ...

آخر این مسیر خیس ، به کجا می رود ؟

پشت ِ خیال ِ من سرزمین ِ سبزی بود