اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

از چترها احوال باران را که می‌پرسم

در چشم‌های تنگ‌شان

صدها اشارت هست.

مخاطبِ این واژه‌های داغ!

شمعی به‌دست خویش بر افروز

در ظلمت همیشهء این سقف بی چراغ.

دست از نگاهم بر نمی‌دارد

باران پاییزی.

سلام صدف....

نارنگی خوشرنگ
در بشقاب زمستانی...
یاد تو می‌افتم :
بی تو برای هر چه نارنجی
دلم تنگ است.