اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

خدایا این روزها همان روزهای مباداست ، معجزه کن

میخواهم برای اولین بار فردا را فراموش کنم

بگذار با آرامش فرویشان دهم

نه دیگر خاطرم را نیازار

بگذار یکبار فقط یکبار

بی دغدغه مزه ی گس زندگی را حس کنم

توقع بی رنگ

بلند تر می خندد

گوش هایم را میگیرم

درونم میپیچد

چشمهایم را میبندم

در ذهنم میریزد

فنجان را پرت میکنم

با صدای بدی میشکند

صدای خنده قطع شده

اما لکه ی سیاه روی لباسم با طعنه نگاهم میکند

خنده هامان را در ذهن خط خطی ام حک میکنم

بگذار ابرها گاهی تیره شوند و ببارند

هستی من بازهم رنگارنگ خواهد شد

باز دستم را خواهی گرفت

باز خواهیم دوید

باز خواهیم گریست

باز خنده هایمان حجم کوچک خوشبختیمان را پر خواهد کرد

بگذار ...این روز ها نیز بگذرد.

اشک های سرکشم به سویت میدوند

تو فقط با چشمان معصوم "رنگی" ات

به من زل میزنی

دستانم را محکم بگیر

کاش دستان سردم را به دستانت میسپردم

کاش برای راه رفتن فانوس به دست میگرفتیم

دلم نان تازه

دلم تخم مرغ محلی میخواهد

کاش تمام شب را من میگفتم و تو میشنیدی

کاش هر شب هوا سرد بود

دلم هوس یک لیوان هوای داغ خالص کرده است...

باد سرما را در گوشم زمزمه میکند


میلرزم،نمیتوانم چشمانم را بگشایم

بوی تلخ تنهایی در قلبم میپیچد

دستانم را دور بغضم حلقه میکنم و می فشارمش

سبک میشوم

صدای آخرین ناله اش به گوش میرسد

برمیگردم، به جسم بیجان دخترک لبخندی تلخ میزنم و به راهم ادامه میدهم

جوی اشکش راهم را تر کرده است...

انگار همیشه کنارم بودی

انگار انگشتانم نرمی دستانت را از برند

انگار تنم با آغوش گرمت مانوس است

انگار چشمانم راه طلایی نفس هایت را بارها پیموده است

هم لحظه ای ...

دلم برایت تنگ شده

خاک را با عشق نگاه میکنم و با احتیاط قدم بر میدارم

شاید روزی از اینجا گذشته باشی

هوا را با ولع میبویم

شاید عطر نفس هایت را حس کنم

یاد بازی های بچه گی می افتم

قلبم که تند میزند

به تو نزدیکترم

اینبار چشمانم را خواهم بست

دست دلم را خواهم گرفت

in dg kiye