اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

به ظهر خود رسیده ام

سخت گرسنه

باید از سهم بودنم

به گوشه ای از دنیا گاز بزنم

کجایی

آرامش نیست...

من چقدر دنبال آبی‌ترین آبیِ دنیا ‌گشتم...

من اما چقدر نگاه پاک تو را دوست دارم.

تو با شعرهایت گریه می‌کنی من با دست‌هایم

گفت‌وگوی اتاق با لهجه‌ی تنهایی؛

اندوهِ راوی

این‌جا هیچ‌کس، هیچ‌کسی را بلد نیست

بعد از تو
نه شنیده ام
و نه گفته اند
به من
دوستت دارم را

خدایِ من
در آسمان باشی، یا در زمین
و یا حتی از رگ گردن
به من نزدیکتر ،
تفاوتی نمی کند برایم
زیرا که من همیشه دوستت دارم

شاید دست هایت
خیانت کنند
و دست دیگری را بگیرند
ولی دلت
همیشه وفا دارد
به اولین عشقت

منبع: [لینک]
لطفا رعایت کنید