مرداد بارانی خزر...

شاعر نبودم
هبوط کردم تا خیس شوم
میان سطرهای ناگفته ام...
شاعر می شوم
روزهای آخر همین اسفند
و فکری برای بهار تو
و حرف های یخ زده ام می کنم...

مرسی خوبم .

من درسته خطاب نمیزنم ولی بیادتم همیشه ها . . . مخصوصا ممنونتم ب خاطر اون روزی ک حالم خیلی بد بود و باهام حرف زدی
هیچوقت یادم نمیره

به چشمانم نگاه نكن


كر مي شوي

حرمت دارد زمزه هاي شبانه ام !

تاب خورده اي


مثل پيچكي

به دور شعرهايم !

التماس دعا مارو فراموش نكني

فکرش را هم نمیکردم



روزی سیگار بکشم



حالا… سالهاست که سیگار مرا
میکشد



چای… مرا میریزد



آینه… سراغ دندان هایم را
میگیرد



حال ریه ام را می پرسد



من…



به ناچار با موهایم ور میروم

دنبالـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ نکنید...

بعدازتوجای خالی دلم مثل کفشهای
سیندرلا اندازه هیچ یک ازمردمان شهر نمیشود! حتی به زور

هی!




کمی عقب تر بایست!



دارد درد میکشد زندگی ام,