چشمم ؟ نه!

دلم؟ نه!

جگرم را خون کرده‌ای!

اصلن دریایی از خون در من به راه انداخته‌ای

طوری که قبیله‌ای می‌تواند به خون‌خواهی بیاید!

تمامِ کسانی
که راحت فراموش می‌کنند،
همه‌چیز را با چشمِ بسته تماشا کرده‌اند!

دلم برای نوشتن تنگ شده، خیلی بیشتر از آن چیزی که تصور کنید اما همین که انگشتانم روی کلید های این صفحه می لغزند سیل بی امان بغضی گلویم را دودستی می چسبد و می فشارد. انگاری گردنم آنقدر دراز شده که گردبادی دور آن بپیچد و من را با گردنی دراز و بدنی کاریکاتور وار به هوا بلند کند و با خود ببرد که دستم دیگر به این کلید ها نخورد!

دلم برای نوشتن تنگ است اما.....! این دلتنگی را خیلی بیشتر برای خودم دارم، دلم برای خودم هم خیلی تنگ شده برای همان خود آزاد از موج های وحشتناک یک دریای طوفانی! ساحلم دور شده و من حتی دلم نمی خواهد به سمت آن ساحل بروم، خواهم گذاشت طوفان من را ببرد شاید جای بدی نباشد،چقدر احمقانه است اگر فکر کنم بعد طوفان همه چیز خوب می شود اما احساس می کنم آنقدر احمق هستم که بگذارم این تصور اندکی آرامم کند!

میسی عسیسم

چقدر غریبم

بی تو

اینجا.....

ساده بودن را به من آموختی ای مهربان ....

@♥♥armin real♥♥
@♥ღ سکوت زندگی♥ღ

بهاران زیباست

گرچه گاهی دل ما پاییزیست

گرچه گاهی ز دل خسته مان بگریزیم

هر چه باشد .. باز هم

بهار دل ما آدمهاست

نقطه چین ها تمام دنیایم شده اند
دیگر هیچ سلولی از یاخته های گونه ام سرخ شدن را بلد نیستند.
تارهای گیسوهای کم نورم دیگر نایی برای رشد ندارند

فال من ...

همین طعمی ست که میچشم...

تلخ ...