اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

خواب ها تمام می شوند

تو امّا رؤیای بی انقضای منی !

اینجا خیالت

بی وقفه می بارد

آفتابی شو

که خاطر باران

پر از رنگین کمان یاد توست

من هرشب بوسه هایم را

زیر بالشم می ریزم

و پلک هایم را

می گذارم روی *هیچ وقت

که بی تو برخیزم

شعر من رنگ چشاته...

مرا زیر تن پوشت بگیر

برای قدم زدن

درسایۀ برگ های سرخ و طلائی

زیر نور چراغ های خیابان

هیچ رؤیائی

به پای بیداریم با تو

نمی رسد

خواب ها

فقط خودشان را

اذیّت می کنند !

چشم هایم

خانه به دوش عطر تو

بی زخمۀ دستانت

به سازی شکسته می مانم

با هزاران هزار ترانۀ زخمی

در سکوت لب هایم !

این روزها

با قلم موی دست تو

و آبرنگ چشمانت

بر تکّه های آسمان

رؤیا می کشم

و در بازار باران می فروشم

اگر آمدی

زیر رنگین کمان

کنار خیالت نشسته ام