اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

میان ِ

تمامی ِ کلمات،


"برف" بودن

رد پا ها

از هزار سو...

در قلبم....

بر چشم هایت
چشم می بندم
.
ذهنم آرام

پر از
سکوت می شود...

می بینی ام؟

تنها

از جمع شاعران بیرون آمده ام

در کوچه های خلوت شعر

قدم زنان در سکوت

ماه را نگاه می کنم.

"سوداگر ِپیروز" ی نبوده ام

در این بازار

اندوهی

که در واژه ها

نمی گنجد