اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

چقدر کوچه می فهمد

چشم ام به ویراژ های شبانه گرم است

تا خواب

روی پلک ام لا لایی بکشد

برای تو که فرقی نداره کی خوابه کی بیدار.....

به گه کشیدند....