fatemeh
در خاطری که ” تویـــی ” دیگران فراموشند ....
fatemeh
پرنده ای که بال و پرش ریخته باشد مظلومیت خاصی دارد ... باز گذاشتن در قفسش توهینی است به او ... در قفس را ببند ... تا زندان دلیل زمین گیر شدنش باشد ... نه پر و بال ریخته اش...
fatemeh
غـم داشتـن بخشـی از زنـدگیـست ... ولـی غمـخـوار نـداشتـن عـذاب زنـدگیسـت
fatemeh
دلتنگی بــَـرآے تـــــــو… نــِمـیـدآنـم چـِـطـور مـیگـُذَرد…! امــآ بــــرآے مــن… اِنـْگــآر… خَـنـجـَر بـَـر گـَلـویـَم گــُذاشـتـہ انـد… امــآ نـِمـیـبُـرنـد…
fatemeh
دلـــت کـه گـرفــت، دیگر مـنـتِ زمیـــن را نــکـش منت زمینی ها رو نکش! راهِ آسمـان بـاز است... کسی آنجا نگفته تو را میخواند
fatemeh
ای خدای مهربون ... دلم گرفته ...
fatemeh
من حسودنیستم ولی گاهی حسودی میکنم به کسی که دستاشوباجون ودل میگیری
fatemeh
بهانه هایت برای رفتن چه بچه گانه بود ... چه بیقرار بودی زودتر بروی از دلی که روزی بی اجازه وارد آن شده بودی… من سوگوار نبودنت نیستم!!! من شرمسار این همه تحملم …
fatemeh
ﻟﺤﻈﻪ ی ﺑﻐﺾ ﻧﺸﺪ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻢ ﭼﺸﻤﻢ ﺭﺍ ... ﺩﺭ ﺩﻝ ﺍﺑﺮ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ...
fatemeh
چند وقتیست هر چه می گردم . . . هیچ حرفی بهتر از سکوت پیدا نمی کنم . نگاهم اما . . . گاهی حرف می زند ، گاهی فریاد می کشد . و من همیشه به دنبال کسی می گردم . . . که بفهمد یک نگاه خسته چه می خواهد بگوید . .
fatemeh
بعضی وقتا مجبوری توفضای بغضت بخندی ... دلت بگیره ولی دلگیری نکنی ...
fatemeh
نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار ...... چه کنم ؟ حرف دگر یاد نداد استادم
fatemeh
نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار ...... چه کنم ؟ حرف دگر یاد نداد استادم
fatemeh
در انتــهای شــاخــه، شکــوفــه ، انکــار انتهــاســت . . .
fatemeh
ایــن بــار هــم کــه تــاول پــاهــایــم خشــک شــود دوبــاره عاشقــت میشــوم! دوبــاره راه مــی افتــم دوبــاره گــم مــیشــوم . . .