خیلی خیلی مُچَکِرَم

فداي تو عزيز دلممممم

افشین صالحی

اذیت

ای جان

فداي تو خب عزيزممم

نه مگه مهلوم بود؟

من فخط گفدم آآآآآآآآآآآآآ

نه اصلن

aaaaaaaaaaaaaa

وَ اُشهِدُکَ يا مَولاي اَنَّ عليّاً أميرَ‌المُؤمِنينَ حُجَّتُه

مولايم، نيز گواهت مي‌گيرم که علي امير مؤمنان حجّت اوست

وَ الْحَسَن حُجَّتُه

و حسن حجّت اوست

وَ الْحُسينَ حُجَّتُه

و حسين حجّت اوست

وَ عَليَّ بنَ الْحُسينِ حُجَّتُه

و عليّ ‌بن الحسين حجّت اوست

وَ مُحَمَّدَ بنَ عَليٍّ حُجَّتُه

و محمّد بن علي حجّت اوست

وَ جَعفَر بنَ مُحَمَّدٍ حُجَّتُه

و جعفربن محمّد حجّت اوست

وَ موسَي بنَ جَعفَرٍ حُجَّتُه

و موسي بن جعفر حجّت اوست

وَ عَليَّ بنَ موسي حُجَّتُه

و عليّ بن موسي حجّت اوست

وَ مُحَمَّدَ بنَ عَليٍّ حُجَّتُه

و محمّد بن علي حجّت اوست

وَعَلي بنَ مُحَمَّدٍ حُجَّتُه

و علي بن محمّدحجّت اوست

وَالحَسَنَ بنَ عَليٍّ حُجَّتُه

و حسن بن علی حجّت اوست

وَ اَشهَدُ اَنَّکَ حُجَّةُ الله

وشهادت مي‌دهم که تو حجّت خدايي

أنتُم الاوَّلُ وَ الاخِر

آغاز و انجام شماييد

وَ أنَّ رَجعَتَکُم حَقٌّ لا رَيبَ فيها

و (نيز گواهم بر) اين که بازگشت شما (به اين جهان)،‌ راست است و شکي در آن نيست؛

يَومَ لايَنفَعُ نَفساً ايمانُها لَم‌تَکُن آمَنَت مِن قَبل اَو کَسَبَت في ايمانِها خَيراً

در آن روز که ايمانِ کسي که از پيش ايمان نياورده‌باشد، يا از ايمان بهره‌ي نيکويي نداشته‌باشد، او را سود نمي‌بخشد

وَ أنَّ الْمَوتَ حَقّ

هم چنين (گواهي مي‌دهم) که مرگ راست است

وَ أنَّ ناکِراً وَ نکيراَ حَقّ

و آمدن دو فرشته‌ي پرسشگر (در گور) راست است

وَ اَشْهَدُ اَنَّ النَّشرَ حَقّ

نيز شهادت مي‌دهم که از نو زنده شدن راست است

وَ البَعثَ حَقّ

و برانگيخته‌شدن راست است

وَ اَن الصِّراطَ حَقّ

و (پل) صراط راست است

وَ المِرصادَ حَقّ

و (در) کمين‌گاه (بودن خدا) راست است

وَ الميزانَ حَقّ

و ترازوي (سنجش اعمال) راست است

وَ الْحَشرَ حَقّ

و رستاخيز راست است

وَ الحِسابَ حَقّ

و حساب‌رسي کردارها راست است

وَ الْجَنَّةَ وَ النّارَ حَقّ

و بهشت و دوزخ راست است

وَ الوَعدَ وَ الوَعيدَ بِهِما حَقّ

و نويد و هشدار به آن دو راست است

يا مَولايَ شَقِيَ مَن خالَفَکُم وَ سَعِدَ مَن أطاعَکُم

اي مولاي من، آن که با شما به مخالفت برخاست نگون‌بخت و آن که شما را اطاعت کرد سعادتمند است

فَاشْهَدْ عَلي ما أشهَدتُکَ عَلَيه

پس بر آن چه تو را بر آن شاهد گرفتم گواه باش

وَ أنَا وَليٌّ لَکَ

که من دوست‌دار توام

بَريءٌ مِن عَدُوِّک

و از دشمن تو بيزار

فَالحَقُّ ما رَضيتُموه

حق همان است که شما را پسند آيد

وَ الباطِلُ ما أسخَطتُموهً

و باطل همان که شما از آن ناخشنود باشيد

وَ الْمَعروفُ ما أمَرتُم بِه

تنها آن چه شما فرمان داده‌ايد، آشنا (و پذيرفته‌ي فطرت) است

وَ الْمُنکَرُ ما نَهَيتُم عَنه

و آن چه نهي فرموده‌ايد ناشناخته (و ناپسند) است

فَنَفسي مُؤمِنَةٌ بِالله

پس دل من به خداوند ايمان دار

وَحدَهُ لا شَريکَ لَه

خداي يکتاي بي همتا

وَ بِرَسولِه وَ بِأميرِالمُؤمِنينَ

و به رسول او و به امير‌المومنين (ايمان دارد)

وَ بِکُم يا مَولاي أوَّلِکُم وَ آخِرِکُم

و به شما -اي مولايم- از نخستين تا واپسينان (ايمان دارد)

وَ نُصرَتي مَعَدَّةٌ لَکُم

و همواره آماده‌ي ياري شمايم

وَ مَوَدَّتي خالِصَةٌ لَکُم

و دوستي من فقط براي شماست

آمينَ آمين

بپذيريد، بپذيريد.