ممنونم مریم عزیز... مثل همیشه خیلی خیلی لطف داری دیگه...

اندکی نگاه می کنم
آجرها کم نیست
من خود ديوار ها را کوتاه چیدم
کوتاه چیدم تا سدی نسازم
کوتاه چیدم که خانه بزرگتری برای قلبم بسازم
خانه ای بزرگ با ديوار های کوتاه
پس تو ای غریبه ای دوست ای آشنا
اگر ديوار من کوتاه است
اگر دلم را بزرگ کردم که نرنجانم و نرنجم
رحم کن سنگ در این خانه نینداز
تا خانه ام سنگفرش این سنگ ها و تیشه ها شود
بگذار در خانه ی دلم جایی برای خود نیز داشته باشم... ...

*****مهدی اخوان ثالث*****

خرم آن روز کز این منزل ویران بروم راحت جان طلبم و از پی جانان بروم
گر چه دانم که به جایی نبرد راه غریب من به بوی سر آن زلف پریشان بروم
دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت رخت بربندم و تا ملک سلیمان بروم
چون صبا با تن بیمار و دل بی‌طاقت به هواداری آن سرو خرامان بروم
در ره او چو قلم گر به سرم باید رفت با دل زخم کش و دیده گریان بروم
نذر کردم گر از این غم به درآیم روزی تا در میکده شادان و غزل خوان بروم
به هواداری او ذره صفت رقص کنان تا لب چشمه خورشید درخشان بروم
تازیان را غم احوال گران باران نیست پارسایان مددی تا خوش و آسان بروم
ور چو حافظ نبرم ره ز بیابان بیرون همره کوکبه آصف دوران بروم

ma ro ham doa kon

الان دقیقاً متوجه نشدم چی شد . مار و ابلیس خطاب کردی ؟ یا دلت به حالمون سوخت یا امروز دلت سوخته

مرسی نیمی جون ... سپاس یه دنیا