OMID
شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم / خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم خداحافظ ، و این یعنی در اندوه تو می میرم / در این تنهایی مطلق ، که می بندد به زنجیرم
OMID
یک روز رسد خوشی به اندازه کوه / یک روز رسد غمی به اندازه دشت / افسانه زندگی چنین است رفیق / در سایه کوه باید از دشت گذشت.
OMID
خسته ام مثل درخت سروی که سال ها در برابر طوفان ایستاد و روزی که به نسیمی دل داد ، شکست …
OMID
کاش کوچیک بودیم !!! وقتی کوچیک بودیم دلامون بزرگ بود ولی حالا که بزرگ شدیم بیشتر دلتنگیم کاش کوچیک می موندیم تا حرفامونو از نگاهامون بفهمن نه حالا که بزرگ شدیم و فریاد هم که می زنیم ، باز کسی حرفامونو نمی فهمه
OMID
آدم های ساده را دوست دارم ، آنها که بدی هیچکس را باور ندارند ، آنها که برای همه کس لبخند دارند ، آنها که بوی ناب “آدم” میدهند. و من باور دارم تو از آنهایی
OMID
چقدر دورتر از احساسم ایستاده ای!! آنجا که تو ایستادی صدای مرا هم نمیشنوی… چه برسد به دلتنگی!!!
OMID
روزهای سختی رو میگذرونم !!! وقتی که نیستی همه چیز تنگ میشود نفسم دنیایم دلم !
OMID
دل شکسته را بند هم که بزنی ، بی فایده است ؛ هر کاری بکنی باز هم غم و غصه از ترک هایش چکه می کند !