روحش شاد
هومن ه فاتحه میخونه ؟!

آره.هومن خلعتبری هست: )

این استاد برجسته و بی همتای تار در طول زندگی هنری خود با هنرمندانی چون فرامرز پایور، حبیب الله بدیعی، همایون خرم، علی تجویدی، حسن کسائی، محمد موسوی، تاج اصفهانی، ادیب خوانساری، عبدالوهاب شهیدی، اکبر گلپایگانی، حسین خواجه امیری و محمدرضا شجریان و.. همکاری داشته‌ و آثار کم نظیری با سرپنجه های هنرمندش ثبت شده که گوش نسل های آینده را نیز همچون پیشینیان و نسل معاصر، نوازش خواهد داد.
استاد جلیل شهناز به حق در سال ۱۳۸۳ به عنوان چهره ماندگار هنر و موسیقی برگزیده شد و در ۲۷ تیر سال ۱۳۸۳، مدرک درجه یک هنری (معادل دکترا) برای تجلیل از یک عمر فعالیت هنری دریافت کرد و بی‌شک تا تار در موسیقی جهان جای داشته باشد، شهناز هیچ گاه از نظرها دور نخواهد شد و یادش برای مردم هنردوست ایران زمین به جاودانگی موسیقی ایران زمین خواهد بود.

زنده یاد شهریار در تجلیل از فن نوازندگی استاد شهناز چه نیکو سروده بود:

ای جگر گوشه کیست دمسازت
با جگر حرف میزند سازت

تارو پودم در اهتزاز آرد
سیم ساز ترانه پردازت

حیف نای فرشتگانم نیست
تا کنم ساز دل هم آوازت

وای ازین مرغ عاشق زخمی
که بنالد به زخمه سازت

چون من ای مرغ عالم ملکوت
کی شکسته است بال پروازت

شور فرهاد و عشوه شیرین
زنده کردی به شور و شهنازت

نازنینا نیازمند توام
عمر اگر بود می کشم نازت

سوز و سازت به اشک من ماند
که کشد پرده از رخ رازت

گاهی از لطف سرفرازم کن
شکر سرو قد سرافرازت

شهریار این نه شعر حافظ بود
که به سر زد هوای شیرازت

روحت شاد و یادت همیشه گرامی ...............

چقدر امروز من ناراحت شدم ...........

آقا آدرس بده دقیق گم نشم

بعد من پونزدهم خرداد میام فرداشم تولدمه بخندم یه کم

تخفیفم بده...

آقا تشریف بیار . آدرس دقیقه . شما مهمونه مایی. تا 13 خرداد بشتر نیست چون 14 و 15 رحلت اماه تعطیله

خو همون سیزدهم.میام...فقط من امظا هم می خواما

اما جدای از شوخی تمام تلاشمو می کنم که بیام ببینم چی میشه.

تشریف بیارید خوشحال میشم.

پس همیشه هم بد نیست ...

بد , وقتی ِ که نداشته باشیش . . .!

. . . مثل ِ الان ِ من . . .

در 1327 مجموعه داستان کوتاه آتش خاموش را منتشر کرد، که نخستین مجموعه داستانی است که به قلم زنی ایرانی چاپ شده‌است. تشویق کننده دانشور در داستان‌نویسی فاطمه سیاح، استاد راهنمای وی، و صادق هدایت بودند. او در همین سال، در حالی که در اتوبوس از تهران راهی شیراز بود با جلال آل‌احمد نویسنده و روشنفکر ایرانی آشنا شد و دو سال بعد با او ازدواج کرد.

در 1328 با مدرک دکتری ادبیات فارسی از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. عنوان رساله وی «علم‌الجمال و جمال در ادبیات فارسی تا قرن هفتم» بود (با راهنمایی سیاح و بدیع‌الزمان فروزانفر).

دانشور در 1331 با دریافت بورس تحصیلی به دانشگاه استنفورد رفت و در آنجا دو سال در رشتهٔ زیبایی‌شناسی تحصیل کرد. وی در این دانشگاه نزد والاس استنگر داستان‌نویسی و نزد فیل پریک نمایش‌نامه‌نویسی آموخت. در این مدت دو داستان کوتاه که دانشور به زبان انگلیسی نوشته بود در ایالات متحده چاپ شد.

پس از بازگشت به ایران در هنرستان هنرهای زیبا به تدریس پرداخت تا این که در سال 1338 استاد دانشگاه تهران در رشتهٔ باستان‌شناسی و تاریخ هنر شد. اندکی پیش از مرگ آل‌احمد در 1348، رمان سَووشون را منتشر کرد، که از جمله پرفروش‌ترین رمان‌های معاصر است. در 1358 از دانشگاه تهران بازنشسته شد. وی نخستین زن ایرانی است که به صورتی حرفه‌ای در زبان فارسی داستان نوشت.مهم‌ترین اثر او رمان «سووشون» است که به 17 زبان ترجمه شده و درباره رخدادهای زمان رضاشاه است. این بانوی پیشکسوت داستان‌نویس پس از یک دوره بیماری، در سال 86 کار نوشتن را دوباره از سر گرفت و داستانی با نام «برو به شاه بگو» تالیف کرد که درباره‌ی حضرت علی (ع) و مظلومیت‌های ایشان است.

از سیمین دانشور همواره بعنوان یک جریان پیشرو و خالق آثار کم نظیر در ادبیات داستانی ایران نامبرده می‌شود. سیمین دانشور در هجدهم اسفندماه سال 1390 در خانه‌اش در تهران درگذشت.

تورقی در آثار دانشور؛ مجموعه داستان: «آتش خاموش» منتشر شده در اردیبهشت 1327، «شهری چون بهشت»، دی 1340، «به کی سلام کنم؟»، خرداد 1359، «پرنده‌های مهاجر»، 1376

رمان‌ها؛ «سووشون» معروف‌ترین اثر دانشور تیر 1348 از سوی انتشارات خوارزمی و مدت کوتاهی پیش از مرگ جلال آل‌احمد منتشر شد. دربارهٔ این رمان نقدهای بسیاری منتشر شده‌ است. این رمان به وقایع پس از پادشاهی رضا شاه می‌پردازد. «جزیره سرگردانی»، 1372، انتشارات خوارزمی، «ساربان سرگردان»، 1380، انتشارات خوارزمی، «کوه سرگردان»، انتشارات خوارزمی

اما از زنده یاد دانشور آثاری در حوزه ترجمه نیز روانه بازار کتاب شده است که از آن جمله می‌توان به؛ «سرباز شکلاتی»، نوشته برنارد شاو، 1328، «دشمنان»، نوشته آنتوان چخوف، 1328، «بنال وطن»، نوشته آلن پیتون، «داغ ننگ»، نوشته ناتانیل هاثورن، «ماه عسل آفتابی» (مجموعه داستان)، نوشته ریونوسوکه آکوتاگاوا و...

آثار غیرداستانی او را می‌توان شامل، «غروب جلال»، انتشارات رواق، 1360،«شاهکارهای فرش ایران»، «راهنمای صنایع ایران»، «ذن بودیسم»، «مبانی استتیک» دانست.

@الهه

عالی.