ببخشید علی بابا

سلام ...چرا ارسال هاتون برای من نمیاد ؟

هر آنچه منتظرش بودم اتفاق افتاد
دوباره عشق، خودِ عشق کار دستم داد

کجاست آنکه مرا شرحه شرحه می طلبید؟
که باز عشق مرا تکه تکه داده به باد

اگر چه زیستنم از بهانه خالی بود
به یمن عشق، پُرم از بهانه های زیاد

پرنده ای که نگاهش از آسمان پُر بود
به روی شاخه ی خالیم آشیانه نهاد

مرا به اسم صدا کرد با زبان بهار
تمام زندگی ام را به دست باران داد

کسی به عشق مرا خواند - در سیاهی محض -
که هرگزم نرود نام آبی اش از یاد :

زنی که سایه ی نیلوفرانه ی خود را
قلندرانه فکنده بر این خراب آباد

اتاق کوچک من، از هوای «دوست» پُر است
اتاق کوچک من، بی هوای «دوست» مباد

سلام
نه سوسو
علی بابا ببین اینارو

بگذار تا بگريم چون ابر در بهاران
كز سنگ ناله خيزد روز وداع ياران

هر كو شراب فرقت روزي چشيده باشد
داند كه سخت باشد قطع اميدواران

با ساربان بگوييد احوال آب چشمم
تا بر شتر نبندد محمل به روز باران

بگذاشتند ما را در ديده آب حسرت
گريان چو در قيامت چشم گناهكاران

اي صبح شب‌نشينان، جانم به طاقت آمد
از بس كه دير ماندي چون شام روزه‌داران

چندين كه بر‌شمردم از ماجراي عشقت
اندوه دل نگفتم، الا يك از هزاران

«سعدي» به روزگاران مهري نشسته بر دل
بيرون نمي‌توان كرد ا‌ِل‍ّا به روزگاران

چندت كنم حكايت؟ شرح اين‌قدر كفايت
باقي نمي‌توان گفت الا به غمگساران

سعدی