من علیرضا هستم
چگونه در پیچ و تاب دلتنگی به یاد تو نگریم ؟تنهایی ناباورانه تپش های قلبم را نشانه می رود
من علیرضا هستم
یادم باشد..... که زیبایی های کوچک را دوست بدارم.... ..... حتی اگر در میان زشتی های بزرگ باشند....
من علیرضا هستم
قلم گریه می کند ... من «دوستت دارم» را به هزار زبان می نویسم و آرامشان می کنم تا در لای لای موسیقی این واژگان عزیز در آغوش من بخوابند
من علیرضا هستم
نمیگویم هرگز در نگاه اول عاشق نشو ولی برای بار دوم هم نگاه کن : ویکتور هوگو
من علیرضا هستم
آن یوسفی هم که به کنعان بازآمد ، استثناء بود ! تو غمت را بخور ...
من علیرضا هستم
آيينه هاي زخمي تصويرهاي لرزان......در انتظار باران...
من علیرضا هستم
من ميترسم ..................صبر در بستر مرگ افتاده ست
من علیرضا هستم
دستانم تشنه ی دستان توست ،
من علیرضا هستم
گلویم را شخم میزنم از دست ِ تو و این حنجرۀ به تو ایمان آورده...باردارم ...شک نکن.....
من علیرضا هستم
بخدا این دل _ ,کاسه بشقاب جلو دست نیس که میزنی میشکنی ....لعنتی....
من علیرضا هستم
شکّی نیست باور را.............................توآزادی.......
من علیرضا هستم
وسعت دلــــــــم به اندازه تمام حرفهایی است که برای نگفتن دارم!...دلم سکوت می خواهد... سکوت و فقط سکـــوت...زندگی....
من علیرضا هستم
خستــــــهام...........؟!كــــــــم آوردهام......؟!از سنگ صبـــور بودن و آخر هم مُهر سنگ بودن خوردن..!!