من علیرضا هستم
ای کــــاش در اینــــ ســــرزمیـــن هیــــچ زنـــی عــــــــــــاشق نشود ... حلاوتـــــ عشــــق بـــر زنـــــ ، هیــــچ با تــــــــاوانش بـرابـری نمی کنــــد ... هیـــــچ .. !
من علیرضا هستم
امــــروز بـــاورمـــ شــــد کـــه تـــو خستـــه تـــر از انــــ بــــودی کـــه بفهمــــی دوســــت داشتنـــم را از مــــا کــه گـــذشــــت امــــا... هــــر جـــا کــــه هستــــی خستــــه نبــــاشــــی
من علیرضا هستم
مـــادرم مـــی گفــــت دوستـــانـــت را ببیــــن همـــه بــه جــایــی رسیـــده انــد نمـــی دانســــت منتــظر نشستـــه ام تـــا بــه تــو بــرســـم
من علیرضا هستم
دگـــــــر تــــــقــــــدیـــــــر را بـــــرای نــــــیـــامــد نــت بـــهــانـه نـــکـــن ! مــــرد بـــــــاش و بـگــــــو نــخـــواســــتـــــــی و نــــــیـــامـــــــدی
من علیرضا هستم
چگونه خاک نفس می کشد؟شکوه رستن را.......زمانی که... جاودانه پژمردند...شمعدانی ها......
من علیرضا هستم
چه فاجعه ایست زمانی که یک مرد میگرید.
من علیرضا هستم
کاش برای همه ی سوالهای زندگی خود اینگونه کنجکاو و بی رحم بودید ... مردمان سرزمین من....
من علیرضا هستم
شاید دیگر راحت شوم بدنم را می بخشم به زمین یک روز که بیایی شاید یک باغچه منم
من علیرضا هستم
ببین انگشتم برای لمس تنت جوانه زده*
من علیرضا هستم
ای کاش سر نوشت جز این می نوشت ...
من علیرضا هستم
سوت قطار می آید......به گمانم.... مسافر من در این کوپه ی قطار است...
من علیرضا هستم
بخت را میبینی؟دلم که تنگ میشود فاصله ها الّا کُلنگ می شود