کي اشکاتو پاک ميکنه
شبا که غصه داري
دست رو موهات کي ميکشه
وقتي منو نداري

شونه کي
مرهم هق هقت ميشه دوباره
از کي بهونه ميگيري
شباي بي ستاره

برگ ريزوناي پاييز
کي چشم به رات نشسته
از جلو پات جمع ميکنه
برگاي زرد و خسته

کي منتظر ميمونه
حتي شباي يلدا
تا خنده رو لبات بياد
شب برسه به فردا

کي از سرود بارون
قصه برات ميسازه
از عاشقي ميخونه
وقتي که راه درازه

کي از ستاره بارون
چشماشو هم ميذاره
نکنه ستاره اي بياد
ياد تو رو نياره

رو به تو سجده میکنم دری به کعبه باز نیست

بس که طواف کردمت مرا به حج نیاز نیست

به هر طرف نظر کنم نماز من نماز نیست

مرا به بند میکشی از این رها ترم کنی

زخم نمیزنی به من که مبتلا ترم کنی

از همه توبه میکنم بلکه تو باورم کنی

قلب من از صدای تو چه عاشقانه پوچ شد

تمام پرسه های من کنار تو سرود شد

عذاب میکشم ولی عذاب من گناه نیست

وقتی شکنجه گر تویی شکنجه اشتباه نیست

پریسا جونم حالم خوب نبوده
منم دلم واست قده ( . ) شده
بعدشم دیشب خواب بودم حس گوشی هم نداشتم
در هر صورت شرمنده ...
منم دوست دارم زودیم اومدم

دوسی جونم فدات شم

گویند: بهشت و حور و كوثر باشد،
جوی می و شیر و شهد و شكر باشد؛
پر كن قدح باده و بر دستم نه،
نقدی ز هزار نسیه بهتر باشد.

اصن بعضيام خوش جورررررررررررررررر به دل عزيزن.

باران تویی عطر تو در شبم خوش است
درمان تویی وقتی که دنیا ناخوش است

نقش تو را بر شیشه‌ها نقاش باران می‌کشد
در جاده‌ها پای مرا تا شهر یاران می‌کشد

باران ببار، باران ببار، مرا به یاد من بیار
ببر مرا از این دیار به دست یارم بسپار

باران تویی هر قطره آوازت خوش است
خوش می‌زنی هر پرده‌ی سازت خوش است

همراه من در کوچه‌باغ کودکی
شب قصه‌ی آغاز و پایانت خوش است

نقش تو را بر شیشه‌ها نقاش باران می‌کشد
در جاده‌ها پای مرا تا شهر یاران می‌کشد

باران ببار، باران ببار، مرا به یاد من بیار
ببر مرا از این دیار به دست یارم بسپار

ببر مرا از این دیار به دست یارم بسپار

آسمان چشم او آئینه کیست

آن که چون آینه با من روبرو بود

درد و نفرین درد و نفرین بر سفر باد

سرنوشت این جدایی دست او بود

گریه مکن که سرنوشت ، گر مرا از تو جدا کرد

عاقبت دلهای ما را ، با غم هم آشنا کرد

با غم هم آشنا کرد

چهره اش آئینه کیست ، آنکه با من روبرو بود

درد و نفرین بر سفر ، این گناه از دست او بود

این گناه از دست او بود

ای شکسته خاطر من ، روزگارت شادمان باد

ای درخت پرگل من ، نو بهارت ارغوان باد

ای دلت خورشید خندان

سینه تاریک من ، سنگ قبر آرزو بود

سنگ قبر آرزو بود

آنچه کردی با دل من ، قصهُ سنگ و سبو بود

من گلی پژمرده بودم ، گر تو را صد رنگ و بو بود

ای دلت خورشید خندان

سینه تاریک من ، سنگ قبر آرزو بود

سنگ قبر آرزو بود

فرهاد

از چی هیوا؟؟؟؟

نه خوب نيستم
تو خوبي؟

اره عاشقشم

به هرکی شارژ دادم بهم دل بست