سلامت > تحقیقات - همشهری آنلاین:
ضریب هوشی افرادی که چشمان آبی دارند از چشم تیره‌ها بالاتر است.

به گزارش دیلی، محققان دریافته‌اند که رنگ چشم می‌تواند اطلاعاتی درباره قابلیت‌های فردی بدهد و در این میان چشم آبی‌ها بیشترین قابلیت‌ها را دارند.

تحقیقات نشان می‌دهد که افرادی که چشمان آبی دارند مغزی سیستماتیک دارند و ضریب هوشی آنها از افرادی که رنگ چشمانشان تیره و یا قهوه‌ای است بیشتر است.

استفان هاوکینگ آنها به خاطر حافظه زیاد و هوششان امتحانات را با موفقیت بیشتری پشت سر می‌گذرانند و اطلاعات بسیاری به مغزشان می‌سپارند و در برنامه‌ریزی‌ها کاملا موفقند و ورزش‌هایی که احتیاج به تمرکز دارد مانند گلف را به خوبی انجام می‌دهند.

از این دسته افراد می‌توان از استفان هاوکینگ که فیزیکدان بزرگ دنیا نام برد که ضریب هوشی بسیار بالایی دارد و رنگ چشمانش آبی است.

دست خودمون نیست . نمی تونیم

وباز اجتناب ناپذیری دیگر
گفتی می خواهی جودی ابوت باشی
ولی من جودی ابوت شده ام
با با لنگ دراز عزیز سلام
باز دل به شب دادم . هوا بقدری مه آلود ، همراه آلودگی است که تیر برق هم زیر پای خود را نمی بیند. من هم دفترم را به علت کم بودن نور و هم به علت ..............و دل ناله های خاموش .

چند سال پیش در خیابان آزادی جهت پیاده روی قدم میزدم . قسمتی از خیابان از وسط پادگان گذشته و خیلی آرام است و ترد عابر پیاده بندرت .
به سه راه ارتش رسیدم . پیر مردی ژنده پوش در خیابان کنار جوی آب خوابیده بود . کمی نگاه کردم و بیخیال برگشتم .
کمی دور شده بودم ، نوجوانی صدایم کرد . برگشتم ، مردی شاید 10 سال کوچکتر از من . لاغر و ضعیف روی ویلچر و پاهایش فلج . فشار زندگی مچاله کرده بود .
گفتم : بفرمایید
گفت : آن مرد را دیدی ؟
گفتم : آره دیدم .
گفت : نمخوای کمش کنی ؟ بغض در صدا و اشک در چشمانش توجه ام را جلب کرد . انگار شلاقم می زد
برگشتم .
یک ماشین صدا کردم و به راننده گفتم کمک کن این مرد را ببریم بیمارستان .
پیرمرد را صدا زدم . پدر .............پدر ...........
پیرمرد : هـــــــــــا
اسمت چیه
حاج........
از کجا می آیی ؟
از مکه
کجا می خوای بری
به مکه
زیر بغلش را گرفتم و بلند کردم ، نشست و با عصبانیت گفت : چه کارم داری ؟
گفتم حالت خوب نیست می خواهم ببرمت دکتر
گفت : حال من خیلی هم خوبه ( البته او کشیده و با یک حالت خاص حرف میزد )
راننده تاکسی قهر کرد ورفت غرغر زنان ...اگه من خودم را برای اینها علاف کنم از کار و زندگی می افتم روزی 100 تا می بینم .
ولی چند تا ماشین دیگه آمد و نزدیک به 10 نفری جمع شدند .
گفتم : حالت خوبه پس را اینجا خوابیدی ؟
گفت : تو ایستادی ، من هم خوابیدم . چه ایرادی داره ؟ آقا دست از سرم بردارید من خیلی هم راحتم .
.
.
.
به نتیجه ای نرسیدیم . همه پراکنده شدیم و او دو باره خوابید .

کجای این قصه جالب بود ؟ پس از سالها چرا ذهن از صندوق خاطرات این قصه را بیرون میکشد ؟
تفاوت در جهان بینی یوسف آن روز و آن مرد معلول .
یوسف و صدها ماشین با انواع سر نشینان ها بی تفاوت از کنار آن پیر مرد گذشتیم ولی مردی ضعیف ، معلول برای یاری کردن فریاد زد و جمعیتی را جمع کرد . گر چه هیچ کاری نکردیم .

خوابیدن یعنی مردن

جدا شدن از تو ...

از خفتنم بیزارم....

.تاب تحمل نتوانم که شوی دور از چشمانم...

تو بخواب آسمان...

من تو را خواهم ماند

.تو بیارام

لحظه ی خفتن من مرگ تدریجی رویایی من است

نکند خوابیدی؟؟

آن لبان موزون

،آن چشمان معصوم

مال منند

چه بخواهی و چه نه

چه کسی بعد از من

غبار چشم هایت را می دزد ؟

چه کسی بعد از من

سکوت تنهایت را گلباران می کند ؟

چه کسی بعد از من

عمق دلتنگیت را ساز می شود ؟

چه کسی بعد از من

به یاد دلگویه هایت اشک می ریزد ؟


چه کسی بعد از من

بهانه بازیگوشی زلفت با باد می شود ؟

چه کسی بعداز من

دست تنهایی تو را می گیرد ؟

چه کسی بعد از من

موج خاطراتت را شانه می کند ؟

چه کسی بعد از من

نامت را روزی هزاران بار فریاد می زند ؟

چه کسی بعد از من

مرا در تو تکرار می کند ؟

Ba moi

پرویز محبوبم ...
من این نامه را در حالی که یک دنیا غم و رنج به روحم فشار می آورد برای تو می نویسم من از دیروز تا به حال اشک ریخته ام چاره ای هم غیر از گریه کردن ندارم .
پرویز... اگر بگویم که بدتر و بداخلاق تر از فامیل ما در دنیا وجود ندارد دروغ نگفته ام اینها فقط مترصدند تا وضعی پیش بیاید و آنها بتوانند مقاصد پلید خودشان را اجرا کنند و بین دو نفر تفرقه و جدایی بیندازند و اساس سعادت ها را در هم ریزند من از آنها به علت وجود همین اخلاق زشت همیشه متنفر و گریزان بوده ام و می دانستم که بالاخره نیش آنها به ما هم زده خواهد شد و آنها باعث رنج کشیدن من و تو می شوند .
پرویز که نواب خانم با بچه هایش به منزل ما آمدند مطالبی از تو و مادرت به مامانم گفتند که او را کاملا نسبت به تو بدبین ساخته و مرا مجبور کرده اند که تا به حال گریه کنم .
پروزیم ... من به راست و دروغ بودن این مطالب کاری ندارم فقط برای این گریه می کنم که این گفته طوری در مادرم تأثیر نموده که دیروز به من گفت « فروغ یا باید مادر پرویز راضی شود یا من تو را به او نمی دهم »
پرویز ... این حرف مرا آتش زد و می خواستم فریاد بکشم اما فقط گریه کردم می دانم که خیلی بدبختم ببین چه حرف عجیبی به من می زنند به من می گویند که تو رافراموش کنم این برای من غیر مقدور است من تو را با یک دنیا امید و آرزو دوست دارم من فقط برای این زنده ام که با تو زندگی کنم تو برای من به منزله ی جان عزیز شده ای من تو را از صمیم قلب دوست دارم .
پس حق دارم گریه کنم .
ببین آنها چه حرفهایی به مادرم گفته اند که او با همه ی مهربانی و محبتی که نسبت به تو داشت یک باره تغییر عقیده داده و این حرف ها را می زند .
پرویز محبوبم. من فقط قسمتی از مطالب گفته شده را توانستم بفهمم و حالا آن را برای تو می نویسم .
به مامانم گفته اند که مادر تو با این زناشویی مخالف است و وقتی فهمیده است من و تو می خواهیم با یکدیگر ازدواج کنیم به قول نواب خانم غش کرده و تو را نفرین نموده است چون تو دختری را 8 سال است دوست داری و مدتی پیش او را به شوهر داده اند و حالا او طلاق گرفته و در انتظار ازدواج با تو به سر می برد . پرویزم ... من نمی توانم از ریزش اشکم جلوگیری کنم این ها باورکردنی نیست یا اگر هم راست باشد من فکر نمی کنم که دیگر اثر

مجید جان ما فقیریم و چوب نداریم . از جان مایه میگذاریم و دل کباب میکنیم . بو کن ..........بوی سوختن دل را می شنوی .

سلام به میترا خانم گل ، صبح تو هم بخیر باشه عزیزم

ما کجاییم و در خانه دلدار کجاست

زلف آن شاهد عاشقکش عیار کجاست

حافظا گرچه خط صاف تو سرلوحه ماست

کوشش دست کجا گردش پرگار کجاست

زاهدانی که مرا عیب ز مستی زده‌اند

مست فرزانه کجا زاهد خمار کجاست

کاروان بی‌خبرند از ره کاشانه دوست

وقت تنگ است دگر قافله‌سالار کجاست

عاشقان مژده که دلدار گنه می‌بخشد

نور خورشید کجا سایه دیوار کجاست

مرنه هرکس به جهان شیفته قامت اوست

پس در این قافله کو شادی دیدار کجاست

جملگی کار جهان بر هوس و فتنه‌گری است

آنکه بنیاد زمین برکند از کار کجاست

فكر كردم پرسيدي "كجايى بودي"

شکی در ان نیست ولی در شیوه مخاطب قراردادن ان در تمام فرهنگها در طول تاریخ فرق بوده است .

سلام دوست عزیز خوبی راستی من یه چت روم دارم خوشحال میشم سر بزنی تو گو گل بنویس نیما چت www.nimachat.ir

اين مثنوي حديث پريشاني منست
بشنو که سوگنامه ي ويراني منست
امشب نه اين که شام غريبان گرفته ام
بلکه به يمن آمدنت جان گرفته ام
گفتي غزل بگو غزلم!شور و حال مرد
بعد از تو حس شعر فنا شد ، خيال مرد
گفتم مرو که تيره شود زندگانيم
با رفتنت به خاک سيه مي نشانيم
گفتي زمين مجال رسيدن نمي دهد
بر چشم باز فرصت ديدن نمي دهد
وقتي نقاب محور يکرنگ بودن است
معيار مهرورزيمان سنگ بودن است
ديگر چه جاي دلخوشي و عشقبازي است
اصلا کدام احمق از اين عشق راضي است؟
اين عشق نيست فاجعه ي قرن آهن است
من بودني که عاقبتش نيست بودن است
حالا به حرفهاي غريبت رسيده ام
فهميده ام که خوب تو را بد شنيده ام
حق با تو بود از غم غربت شکسته ام
بگذار صادقانه بگويم که خسته ام
بيزارم از تمام رفيقان نا رفيق
اينها چقدر فاصله دارند تا رفيق
من را به ابتذال نبودن کشانده اند
روح مرا به مسند پوچي نشانده اند
تا اين برادران رياکار زنده اند
اين گرگ سيرتان جفاکار زنده اند
يعقوب درد مي کشد و کور مي شود
يوسف هميشه وصله ي ناجور مي شود
اين جا نقاب شير به کفتار مي زنند
منصور را هر آينه بر دار مي زنند
اين جا کسي براي کسي کس نمي شود
حتي عقاب در خور کرکس نمي شود

نوشتم این ، شب ِ شعرم
تو هم آیی در این خانه
به یاد آمدن ، چه شبهایی سحر کردم
همه خرم در این فکرم
دل تنگت چه ها گوید ؟
یکی کلمه نوشتی " تو "
من اینسو ، جمله بال و پر گردم
چه پروازی که من کردم
شب تارم ، سحر کردم
تو خود رفتی
خواهی که ، من برگردم
به صبح تا شب تارم
نشسته بر در شهرم
در این شهر همه موجیم
امدن ، رفتن ، همه ، موجیم
دعای دل همه این است
در آن دنیای بی من
ثبات فکرت آموزی
همه تلخ و همه شیرین
به پایش ماندن آموزی
کجا بودی نمی دانم
همین دانم ، که من بودم
غم عالم ، نشسته بر دل وجانم
کنون آیی بدون من
از این شهر هم گذر کردی
مرا آهم بدر کردی
چه میشد ، تو هم مثلم
نوشتن نامه ای آموز
زنم بر دفترم آن را
کنم شادش روانم را