و آنگاه شکل دیگری از عشق ورزیدن در نهاد ادمی شروع به رشد می کند

اونیکه از 110 میاد اینطوری حرف نمیزنه .
پدر_ پدر_.................حرف سیاس.......
ببخشید این چیزها لازم نیست
با کله میندازن توی یک گونی و دیگه پیدات نیست
اگه خیلی با انصاف باشند و ارفاق کنند .
یک روزی نیمه شب در یک از خیابونها رهات می کنند .

چه زیبا و رمانتیک ممنون

از عواض عاشقی صادقانه است . خوشحال باش

علوم انسانی مانند ریاضیات نیست که همیشه بشه گفت 2*2 برابر4
شما با رفتار من نمی توانید حکمی فراگیر در مورد تمام مردان بدهید .
من هم نمیتوانم با توجه به رفتار شما حکمی در مورد همه زنان بدهم .
ولی معمولا این اشتباه را میکنیم .
در همرد هر ملتی ، قومی ، زبانی ، نظریه ایی صادر می کنیم و انتظار داریم نافذ باشد .

سلام صبح بخير

و بخاطر آور که عاشقت هستم مگذار در این دنیای تاریک بی تو گم شوم


مجالی نیست تا برای گیسوانت جشنی بپا کنم
که گیسوانت را یک به یک
شعری باید و ستایشی...


دیگران
معشوق را مایملک خویش می پندارند
اما من
تنها می خواهم تماشایت کنم.

قلب من
آستانه ی گیسوانت را، یک به یک می شناسد...


آنگاه که راه خود را در گیسوانت گم می کنی
فراموشم مکن!


و بخاطر آور که عاشقت هستم!


مگذار در این دنیای تاریک بی تو گم شوم...


موهای تو
- این سوگواران سرگردان بافته -
راه را نشانم خواهند داد
به شرط آنکه، دریغشان مکنی...

هميشه آبی ٬

هميشه آرام ٬

ميان موجی از دلواپسی‌‌‌ها ٬ هميشه غمين



به که آويزم ميان اين همه دلتنگی؟

ميان اين خزان نو رسيده بهار؟

به که برم شکايت اين خاک سرد ؟

شکايت غريبانه اين سفر بی ‌کلام ؟



سفرت مثل خواب است هنوز ٬

مثل بی باوری يک حقيقت گنگ

مثل ستاره ای که نمی بينمش و

می دانم حتما جايی هست ميان ابرهای ناخوانده آسمان

مثل ستاره ای که نمی بينمش و

شک می کنم به توانايی چشمانم ٬ نه به حضور پر بخشايش آن



سفرت مثل هر بار نيست

غريب است

آتش می زند دلم را

بند می آورد نفسم را

دريا مي کند چشمانم را

و هنوز چند روز نگذشته از بدرقه بی آبش ٬ تنگ ميکند سينه ام را



غصه ام می گيرد از اين بی اعتباری شرمناک

بی تو چندین نفس آمد و رفت این گران جانِ پریشانِ پشیمان را ؟

کودکی بودم وقتی که تو رفتی .. اینک مردی است ز اندوه تو سرشار هنوز

شرمساری که به پنهانی چندی است به درد در دل خویش گریست

نشد از گریه سبک بال هنوز آن سیه دستِ سیه داس سیه دل

که تو را چون گلی با ریشه از میان دل من کند و ربود ..

نشد این خاک بهم ریخته هموار هنوز

ساقه ای بودم پیچیده بر آن قامت مهر .. ناتوان، نازک، ترد

تند بادی برخواست

تکیه گاهم افتاد ..

برگهایم پژمرد ..



بی تو آن هستی غمگین دیگر به چه کارم آمد یا به چه دردم خورد

روزها طی شد از تنهایی مالامال .. شب همه غربت و تاریکی و غم بود و خیال

همه شب چهره لرزان تو بود که از فراسوی سپهر گرم می آمد .. در آینه ی اشک فرود

نقش روی تو در این چشمه پدیدار هنوز ..

زن: عزیزم! یادته روز خواستگاری وقتی ازت پرسیدم چرا می خوای با من ازدواج کنی، چی گفتی؟

شوهر: آره، خوب یادمه،

گفتم: می خواهم یک نفر را در زندگی خوشبخت کنم.

زن: خوب، پس چی شد؟

شوهر: خوب، خوشبخت کردم دیگه.

زن: کیو خوشبخت کردی

شوهر: همون بیچاره ای رو که ممکن بود با تو ازدواج کنه!!

قلمی از قلمدان قاضی افتاد.

شخصی که آنجا حضور داشت گفت: جناب قاضی کلنگ خود را بردارید.

قاضی خشمگین پاسخ داد: مردک این قلم است نه کلنگ تو هنوز کلنگ و قلم را از هم باز نشناسی؟


مرد گفت: هر چه هست باشد، تو خانه مرا با آن ویران کردی

سلام.خوش اومدی

مردان قبلیه سرخ پوست از رییس جدید می پرسن: «آیا زمستان سختی در پیش است؟»
رییس جوان قبیله که هیچ تجربه ای در این زمینه نداشت، جواب میده «برید هیزم تهیه کنید» بعد میره به سازمان هواشناسی کشور زنگ میزنه: «آقا امسال زمستون سردی در پیشه؟»
پاسخ: «اینطور به نظر میاد»، پس رییس به مردان قبیله دستور میده که بیشتر هیزم جمع کنند و برای اینکه مطمئن بشه یه بار دیگه به سازمان هواشناسی زنگ میزنه: «شما نظر قبلی تون رو تایید می کنید؟»
پاسخ: «صد در صد»، رییس به همه افراد قبیله دستور میده که تمام توانشون رو برای جمع آوری هیزم بیشتر صرف کنند. بعد دوباره به سازمان هواشناسی زنگ میزنه: «آقا شما مطمئنید که امسال زمستان سردی در پیشه؟»
پاسخ: بگذار اینطوری بگم؛ سردترین زمستان در تاریخ معاصر!!!
رییس: «از کجا می دونید؟»
پاسخ: « چون سرخ پوست ها دیوانه وار دارن هیزم جمع می کنن »!!!!