دلش خونی بود که پنهان میکرد

لپ هات نترکه ؟

سلاااااااام

كنارم هستي و اما ، دلم تنگ ميشه هر لحظه
خودت ميدوني عادت نيست ، فقط دوس داشتن محضه
كنارم هستي و بازم ، بهونه هامو ميگيرم
ميگم واي چقدر سرده ، ميام دستاتو ميگيرم
يه وقت تنها نري جايي ، كه از تنهايي ميميرم
از اينجا تا دم در هم بري دلشوره ميگيرم
فقط تو فكر اين عشقم، تو فكر بودن باهم
محاله پيش من باشي ، برم سرگرم كاري شم
ميدونم كه يه وقتايي ، دلت ميگيره از كارم
روزايي كه حواست نيست ، بگم خيلي دوست دارم
تو هم مثل مني انگار ، از اين دلتنگيا داري
تو هم از بس منو ميخواي ، يه جورايي خود ازاري
كنارم هستي و انگار همين نزديكياس دريا
مگه موهاتو وا كردي كه موجش اومده اينجا
قشنگه رد پاي عشق ، بيا بي چتر زير برف
اگه حال منو داري ، ميفهمي يعني چي اين حرف

بزار خود برف و ببينم آدم برفي و خاطره ش پيشكش ...

شیراز نزدیکتر از ایلام است .

خدایا ! تو در آن بالا بر قله بلند الوهیتت ، تنها چه می کنی ؟

ابدیت را بی نیازمندی ، بی چشم به راهی ، بی امید چگونه به پایان خواهی برد؟

ای که همه هستی از تو است ، تو خود برای که هستی؟

چگونه هستی و نمی پرستی؟

چگونه نمی دانی عبودیت از معبود بودن بهتر است؟

نمی دانی که ما از تو خوشبخت تریم؟

ای خدای بزرگ ! تو که بر هر کاری توانائی !

چرا کسی را برای آنکه بدو عشق ورزی ،

بپرستی ،

بر دامنش به نیاز چنگ زنی ،

غرورت را بر قامتش بشکنی ،

برایش باشی ، نمی آفرینی؟

چرا چنین نمی کنی ؟

مگر غرورها را برای آن نمی پروریم تا بر سر راه مسافری که چشم به راه آمدنش هستیم قربانی کنیم ؟

خدایا تو از چشم به راه کسی بودن نیز محرومی ؟!

دکتر شریعتی

زمانی کزروس به کورش بزرگ گفت چرا از غنیمت های جنگی چیزی را برای خود بر نمی داری و همه را به سربازانت می بخشی.


کورش گفت اگر غنیمت های جنگی را نمی بخشیدیم الان دارایی من چقدر بود؟ گزروس عددی را با معیار آن زمان گفت.
کورش یکی از سربازانش را صدا زد و گفت برو به مردم بگو کورش برای امری به مقداری پول و طلا نیاز دارد.
سرباز در بین مردم جار زد و سخن کورش را به گوششان رسانید.
مردم هرچه در توان داشتند برای کورش فرستادند. وقتی که مالهای گرد آوری شده را حساب کردند ، از آنچه کزروس انتظار داشت بسیار بیشتر بود.
کورش رو به کزروس کرد و گفت ، ثروت من اینجاست.اگر آنها را پیش خود نگه داشته بودم ، همیشه باید نگران آنها بودم . زمانی که ثروت در اختیار توست و مردم از آن بی بهره اند مثل این می ماند که تو نگهبان پولهایی که مبادا کسی آن را ببرد.

شاید ما از پنهانکاری بیشتر خوشمان می اید

کفش های پاشنه بلند باعث ابتلای زنان به جنون می شود زیرا این کفش ها به کف و مچ پا فشار می آورد و باعث لرزش و بی ثباتی زیاد پاها و در نتیجه راه رفتن نادرست می شود. همچنین جلوی گیرنده های عصبی ماهیچه پاها برای آزاد کردن ترکیب دوپامین (یک ناقل شیمیایی) را که برای سلامت عقلی مهم است می گیرد و در نهایت، زنان را به جنون و افزایش میانگین بیماری شیزوفرنی دچار می کند!

این پژوهش همچنین هشدار داد پوشیدن کفش هایی با پاشنه بلندتر از 5 سانتی متر در طول پنج روز طول استخوانهای ساق را تغییر می دهد.
در همین حال، یک کارشناس انگلیسی نیز هشدار داد که پوشیدن کفش های پاشنه بلند باروری زنان را تهدید می کند و بر اعضای داخلی بدن آنها و دوره قاعدگی تاثیر می گذارد و باعث تشدید دردهای این دوره و عدم توانایی زنان برای باروری می شود.
از عوارض دیگر کفش پاشنه بلند فشار بیشتر وارده به زانوها است و زمانی که فشار به روی مفصل زانو زیاد می شود، غضروف بین استخوانهای مفصل فشار بیشتری را تحمل می کند و تغذیه آن از مایع مفصلی با اشکال مواجه می شود و به طور تدریجی آرتروز مفصل زانو بروز می کند. علاوه بر تاثیر منفی کفش های پاشنه بلند بر ستون فقرات و استخوانهای بدن، استفاده از این کفش ها با توجه به تاثیر آن بر اعضای داخلی بدن، باعث ریزش مو می شود!
برخی آمارها حاکی است که بیش از 3 میلیون زن در دنیا از آسیب های شدید پا به علت پوشیدن کفش های پاشنه بلند در رنج هستند.

[لینک]

آیا از رابطه دو چشم باهم آگاهی دارید؟
هیچ گاه یکدیگر را نمی بینند
با هم مژه میزنند
با هم حرکت میکنند
با هم اشک میریزنند
باهم می بینند
با هم می خوابند
با ارتباط عمیق با هم شراکت دارند
ولی وقتی یک زن را می بینند یکی چشمک میزنه و دیگری نمیزنه
نتیجه اخلاقی قضیه
زن توانائی قطع هر ارتباطی را داره

روزی مردی پیش عارفی رفت و برای خود سازی راهنمایی خواست .
عارف گفت : به شهر برو و به مدت یک سال به مردمی که به تو ناسزا میگویند ، مبلغی پرداخت کن .
مرد به سفارش عارف عمل کرد . پس از یک سال پیش استاد برگشت و شرح حال گفت .
عارف گفت : حالا برو شهر و به شکرانه این خود سازی برای من مقداری غذا تهیه کن .
مرد به شهر برگشت و عارف لباس عوض کرد به طوری که شناخته نمی شد و در شهر بر مرد ظاهر شد و شروع به ناسزا و فحش کرد ............
مرد دست به دعا برداشت و گفت : خدایا شکر بعد از یک سال ناسزای مردم را می توانم به رایگان گوش دهم .

حق با شماست

من،هیچگاه پس از مرگم

جرأت نکرده ام که در آئینه بنگرم

و آنقدر مرده ام

که هیچ چیز،مرگ مرا دیگر

ثابت نمی کند!



آه، آیا صدای زنجره ای را

که در پناه شب،به سوی ماه می گریخت

از انتهای باغ شنیدید؟



من فکر می کنم که تمام ستاره ها

به آسمان گمشده ای کوچ کرده اند

و شهر،شهر چه ساکت بود

من در سراسر طول مسیر ِخود

جز با گروهی از مجسمه های رنگ پریده رنگ

و چند رفتگر

که بوی خاکروبه و توتون می دادند

و گشتیان خسته ی خواب آلود

با هیچ چیز روبرو نشدم.



افسوس

من مُرده ام

و شب،هنوز هم

گویی ادامه ی همان شبِ بیهوده ست...

(فروغ فرخزاد)