Shahdad
می گفتند: ” سختی ها نمک زندگــــــی است “ امّا چرا کسی نفهمید که ” نمــــــک “ برای من که خاطراتم زخمی است ، شور نیست ؛ مزه ” درد” می دهد !
Shahdad
بسلامتی اونایی که ” تک پرن ” با هر آشغالی ” نمیپرن ” سلامتی هر کی تنهاست... سلامتی خودمو خودت...
Shahdad
حوصله ام برفی ست! با یک عالمه قندیل دلتنگی, از گوشه های دلم آویزان! آهای! کافی ست ” کمی “ها کنی که ” آب”شوم!…
Shahdad
هزار بار آمدم خطت بزنم از قلبم خود خودت را یادت را اسمت را اما… فقط قلبم پر شد از خط خطی های عاشقانه…
Shahdad
نمى دانم چه رابطه ایست ؟ بین نبودنت با رنگ ها دلتنگ تو که میشوم زندگى ام سیاه مى شود !
Shahdad
مـــن بـی تــــــو، « شعــــــر» خواهــــــم نوشت! تـــــو بی مــــــن چــــه می کنی؟ اصــــلاً یادت هست که نیستــــــــــــم؟!
Shahdad
قول داده ام گاهـــی... هراز گاهــــی... فانــــوس یـــادت را میانِ این کوچه هایِ بی چـــراغ و بی چلچـــله روشـــن کنم. خیالت راحت! مـــن همـــان منـــــم هنـــــوز هم در این شب های بی خـــواب و بی خاطـــره، میان این کوچـــه های تاریک پَرســـه می زنـــم... اما به هیچ ستـــــاره ی دیگـــری ســـــلام نخواهم کرد.
Shahdad
گاهی بعضی حـــرف ها درد دارد... گاهی بعضی اســـم ها درد دارد... این روزهـــا با هر حرفی، اسمــــی درد آشنا به سُـــراغم می آید! منبـــعِ درد، از آشنــــا که باشد، بیشتـــر درد دارد..
Shahdad
« تــــــو » رنـگ می دهی به لباســـی که می پوشی... بـــــو می دهی به عطـــــری که می زنی... معنــــــا می دهی به کلمه های بی ربطی که شعـــــــــرهای من می شوند!!
Shahdad
همیـــن که ♥ ســـــــلام ♥ می کنـــی، دلـــــــم به هـــم می خــــورد از تمــــــامِ ســــــلام های بی آغــــوشِ جهـــان! بیـــا و تنــــت را به مهــــــربانی آلــــوده کن... من از هـــــوس حرف نمـــی زنــم!!!بی مخاطب..
Shahdad
زن جنــس عجـــیبــی اسـتـــــ ! چــشمــ هــایــش را کــه مــی بنــدی ، دیــد دلــش بــیشتــر مــی شــود... دلــش را کــه مــی شــکنــی ، باران لــطـافتـــ از چــشمــ هــایش ســرازیــر... انــگار درسـتــــ شــده تــا... روی عـشـق را کــم کــند...
Shahdad
من سال هـای سال مُـردم تا اینکـه یک دم زندگـی کـردم تو می توانـی یک ذره یک مثقـال مثل من بمیـری ؟!