سروش(نگهبان خاندان)
من غــــــرورم را به راحتــــــی به دست نیــــــاوردم کــــــه هر وقت دلـــت خواست خـــــردش کنی ... ! *غـــــــرور من اگر بشکـنـــــــد با تـــکـــــه هـــایـــــش شاهـــــــرگ زنــــدگـــــی تـــــو را نیز خواهـــــد زد
سروش(نگهبان خاندان)
من چرک نویسِ احساساتِ تو نیستم ! "دوستت دارم" هایت را جایِ دیگری تمرین کن !
سروش(نگهبان خاندان)
سفت بغــــلش کن ؛ محکــم ببوسش ، نگران نبــــاش ! کم کم به اين يکي هـــــم عادت مي کني .... زانو رو میــــگم ... !!
سروش(نگهبان خاندان)
نمی دانم کجاست و چگــونه می گذرد!! چند وقتیست از "حالم" بی خبرم !
سروش(نگهبان خاندان)
میگذرد روزی این شبهای دلتنگی ، میگذرد روزی این فاصله و دوری، میگذرد روزهای بی قراری و انتظار ، میرسد همان روزی که به خاطرش گذراندیم فصلها را بی بهار ، و از ترس اینکه بهم نرسیم شب تا صبح را اشک میریختیم
سروش(نگهبان خاندان)
بی تــو , نـه بـوی خاک نـجاتم داد نـه شـمارش سـتاره ها تـسکینم چـرا صـدایم کـردی چـرا ؟ "حسین پـناهی"
سروش(نگهبان خاندان)
زمـين جـای خـطرناكی است و كـسی كه بـايد بـيايد هـميشه ديـر می آيـد . . .
سروش(نگهبان خاندان)
روزگاري که قلبم ايستاده بود! حتي يک صندلي برايش نگذاشتند.
سروش(نگهبان خاندان)
تـــــو کجـــــــــــایی سهـــــــــــــراب ؟ چشم ها را بستند و چــــــــــه بـــــــا دل کردند وای سهراب کجایی آخـــــــــــــــــر ؟؟؟.. زخم ها بر دل عاشق کردند خــــــــون به چشمان شقایق کردند آب را گـــــــل کردند تـــــــو کجایی سهراب ؟؟؟؟ که همین نزدیکی عشق را دار زدند ، همه جا سایه ی دیوار زدند ای سهراب کجایی که ببینی حالا دل خوش مثقالــــــــــــــــی است! دل خوش سیـــــــــــــــــــــری چند ؟؟؟؟ صبـــــــــــــــــر کن سهـــــــــــــــراب...! قایقت جـــــــــــــــا دارد ؟؟
سروش(نگهبان خاندان)
آسمـان هـم کـه بـاشی بـغلت خـواهــم کـرد … فـکر گـستـردگـی واژه نبـاش هـمه در گـوشه ی تـنـهایـی مـن جـا دارنـد … پـُر از عـاشـقـانـه ای تـو دیـگر از خـدا چـه بـخواهــم ؟؟؟…
سروش(نگهبان خاندان)
میان ماندن و نماندن فاصله تنها یک حرف ساده بود از قول من به باران بی امان بگو : دل اگر دل باشد ، آب از آسیاب علاقه اش نمی افتد
سروش(نگهبان خاندان)
خونه بوی نم میده وقتی که نیستی دلتنگی نعره میکشه! کلافه شدم....از همه دنیا! کاش بودی تا افطار روزه ی دلمردن رو با لبهای تو باز میکردم!
سروش(نگهبان خاندان)
گاهی باید به دور خودیک دیوار تنهایی کشید نه برای اینکه دیگران را از خودت دور کنی بلکه برای اینکه ببینی برای چه کسانی اهمیت داری...... که این دیوار را بشکنند
سروش(نگهبان خاندان)
یادت هست....؟! روزی پرسیدی این جاده کجا میرود...؟! و من سکوت کردم... دیدی ...! جاده جایی نرفت...! آن که رفت ، تو بودی
سروش(نگهبان خاندان)
چه کرده ای " تو " با دلــــــــم ؟ که از تو پیش دیـگران گلایه هــــم که می کنم شـــــعر حساب می شود ...
بازدید
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
7 
