لایک دو دستی!

والا به نظر من این یه خلاء هستش که ماها داریم با نت جاشو پر میکنیم، یا حداقل برا من اینطوریه، یه دوره ای هستش که باید بیایم نت و جاشو پر کنیم، البته این دوره به طور کاملا غیر طبیعی به درازا کشیــــــــــــــــــــــــــــــــــده شــــــــــــــده اســــــــــــــــــــــــــــت!

با گیسوان آشفته با هر دو دست زانویش را بغل کرده بود ؛ با یک هندز فری ؛

نمی دانستم چه چیز در گوشش زمزمه میشود ؛ ؛ لبریز گشته بود از سکوت ؛

گاه سرش را پایین می انداخت میان ِ دو پاییش شروع می کرد آرام آرام اشک

ریختن ؛ بر گونه هایش جاری می گشت ؛ قطرات ؛ زن بود بغضش را از بیرون می

شکست ؛ از درون می لرزید گویی که تب کرده باشد ؛ آری تب کرده بود از

عشقی که گاه گاه برایش اشک می ریخت ؛ سیگارش را بیرون آورد ؛ چند ثانیه

به من خیره شد ؛ پرسید فندک داری ؟ در جوابش آروم گفتم ترک کرده ام ؛

مشغول ِ مرور زندگانیَ م بودم گفت بی مقدمه گفتم سیگار ها خاموش لدّفن ؛

خطر مرگ ... ! . پوز خندی زدُ گفت میتونی واسم فندکی پیدا کنی ؟ بدون اینکه

حرفی بزنم بلند شدم ؛ صد قدم آنورتر مردی زار زار اشک میریخت و سیگار دود

میکرد ؛ سیگار دود نمی کرد خود را دود میکرد . ببخشید فندک سراغتان است ؟

بدون هیچ توجهی فندک را بر داشتم ؛ وقتی برگشتم دخترک بر روی شاملو

افتاده بود و اشک میریخت ؛ آرام بلندش کردم ؛ بعد از آروم شدنش سیگار را

روشن کردم ؛ چند کام خودم زدم ؛ بعد از چند ماه ؛ انگار روح ِ دوبار دمیده شده

باشد ؛ شیرین بود ؛ بعد چند کام دادم بهش ؛ انگار کودکی را از کودکی هایش

دور کرده باشی ؛ می لرزید ؛ گفت میتونم یه درخواستی کنم ؟ گفتم بفرمایید ؛

میتونم دفتری که دستت بود رو ببینم ؟ قفل شدم ؛ تا به حال هیچ کس جز خودم

برگ هایش را ورق نزده بود ؛ هیچ کس جز خودم حتی از یک قدمی آن دفتر عبور

نکرده بود [ همیشه جایش امن بود . ] ؛ نمی دونم چِم شده بود ؛ بی اختیار دفتر

رو دادم به ِ ش ؛ خوند ؛ آروم می خوند ُ زمزمه می کرد ؛ بهد اتمام ِ دفتر لبخندی

زد ُ به خودم داد ؛ سرم پایین بود انگار خجالت میکشیدم ؛ انگار تمامیتَ م برایش

فاش شده بود ؛ خسته بودم ؛خسته تر شدم ؛ این بار من هم ارزیدم ... ! : )

متوجه شدم .. لایک نمیکردی دیگه

[ به همین سادگی ]

[ با احترام به هومن شریفی که این نوشته الهام گرفته از نوشته او شد ]