شبت سبز

سلاممممممممممممممممممممم

شبت سبز امین

نشسته ای و نگاه تو خیره بر ماه است

همیشه دلخوری ات با سکوت همراه است

خدا کند که نبینم هوای تو ابریست

ببخش! طاقت این دل عجیب کوتاه است

همیشه دل نگران تو بوده ام، کم نیست

همیشه دل نگران ِ کسی که در راه است

بتاز اسب خودت را ولی مراقب باش

که شرط ِ بردن بازی سلامت شاه است

نمی رسد کسی اصلا به قله ی عشقت

گناه پای دلم نیست! راه، بیراه است

به کوه ِ رفته به بادم ، نسیم تو فهماند

که کاه هرچه که باشد همیشه یک کاه است

ببند پای دلم را به عشق خود ، این دل

شبیه حضرت چشم تو نیست!گمراه است

به بغض چشم تو این شعر ، اقتدا کرده ست

که طاعت شب و روزش اقامه ی آه است

قصیده هرچه کند عشق را نمی فهمد

عجیب نیست که چشمان تو غزلخواه است

تو هستی و همه ی درد شعر من این جاست

که با وجود تو بغضم شکسته ی چاه است...

از دست تو امشب شده فکرم متلاشی

آرام نگیرم ، مگر از من شده باشی

چشمان تو معمار غزلهای بدیل است

بدنیست مرا جنس نگاهت بتراشی

جنجال به پا کرده ای و متن خبر ها....

محتاج نباشند از این پس به حواشی ....

نفرین نکن از دور مرا جان عزیزت ...

درد است نمک بر جگر پاره بپاشی

یک نیمه پر از دردم و یک نیمه پر از غم....

سخت است تو هم روح و تنم را بخراشی

مجموعه ای از درد و غم و رنج و عذابم ...

مجموعه ای از اینکه تو باشی و نباشی

در راه رسیدن به تو گیرم که بمیرم
اصلا به تو افتاد مسیرم که بمیرم
یک قطره ی آبم که در اندیشه ی دریا
افتادم و باید بپذیرم که بمیرم
یا چشم بپوش از من و از خویش برانم
یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم
این کوزه ترک خورد! چه جای نگرانی ست
من ساخته از خاک کویرم که بمیرم
خاموش مکن آتش افروخته ام را
بگذار بمیرم که بمیرم که بمیرم

سلام

شبت زیبا ..

کلا دوستدار ...هنوزم فک نکن یادم رفته ها...کماکان تو اینی

اين شفق است يا فلق؟ مغرب و مشرقم بگو

من به کجا رسيده ام؟ جان دقايقم بگو

آيينه در جواب من باز سکوت مي کند

باز مرا چه ميشود؟ اي تو حقايقم بگو

جان همه شوق گشته ام طعنه ي ناشنيده را

در همه حال خوب من با تو موافقم بگو

پاک کن از حافظه ات شور غزل هاي مرا

شاعر مرده ام بخوان گور علايقم بگو

با من کور و کر ولي واژه به تفسير مکش

منظره هاي عقل را با من سابقم بگو

من که هر آنچه داشتم، اول ره گذاشتم

حال براي چون تويي اگر که لايقم بگو

يا به زوال مي روم، يا به کمال مي رسم

يکسره کن کار مرا بگو که عاشقم بگو

هرکسي عاشق شود کارش به عصيان مي کشد


عشـق آدمهـاي ترسـو را به ميـدان مي کشـد


گـرچـه از تقـديـر آدم ها کسـي آگـاه نيست


رنج فال قهوه را عمـري ست فنجان مي کشد


سيب را حوا به آدم داد و شيطان شد رجيم !!


آه از اين دردي که يک عمر است شيطان مي کشد


آسـمان نازا که باشـد رود مي خشـکد ولي


رنج اين خشـکيدگي را آسـيابان مي کـشد


کي خدا در خاطرات خلقتش خطي سـياه


عـاقبت با بغـض دور نام انسـان مي کـشد ؟؟


نه !‌ خدا تا لحظه ي مرگ از بشر مأيوس نيست


انتهاي هـرزگي گاهـي به ايمان مي کشد


خوب مي دانم چـرا با مـن مدارا مي کني


جور جهل بره را همواره چوپان مي کشد


برده داران خوب مي دانند کار خويش را


برده وقتي سير شد کارش به طغيان مي کشد


مــن از آن ديوانه هــاي زود باور نيســتم


ساده لوحي بر جنونم خط بطلان مي کشد


شــعرهـايم کودکانم بوده اند و سالـهـاست


گرگ مادر توله هايش را به دندان مي کشد


مـن شـبي تاريکـم و مـاه تمـامم نيسـتي


ماه اگر کامل شود کارش به نقصان مي کشد


مي رسـي از سـمت درياهاي دور انگـار باد


رشـته هاي گيسـويت را تا بيـابان مي کشد


يا کـه بر تخـت روان ابرهــا بانـوي مـــاه


ناخنـش را از فـراز کـوه سوهـان مي کـشد


گاه اما اشـک مي ريزي و دسـتان خــدا


شانه اي از ابر بر گيسوي باران مي کشد


بـادها دستــان خورشـيدند وقتي ابـر را


چون لحافي کهنه تا زير گريبان مي کشد


من در آغوش تو فهميدم که بعد از سالها


کار هر ديوانه اي روزي به زندان مي کشد

اين روزها به هيچ قراري نمـي‌رسي

کاري نمي‌کني و به کاري نمي‌رسي

چـون بادِ ايسـتاده که بـي‌نام مي‌شود
با رخوتت به هيــچ دياري نمي‌رسي

بشمــار زخمـهاي تنم را ؛ به پاي من -
در عشق - اگر چه سابقه داري - نمي‌رسي

وقــتي مـقدّر است دلت زيـر و رو شــود
مـثل زمـين به لـرزه نگاري نمـي‌رسـي

هرگز به آنچه پيش نيازش جسارت است
با اين هـمه مـحافظه کـاري نمـي‌رسي

از ديدنت نبُرد کســــي پـي به نـام مـــن
حتي به پاي سنگ مزاري نمي‌رسي !!

وقتي که در دل آرزوي مـرگ مي‌کني
در هيچ جا به چوبه ي داري نمي‌رسي

اين رسم رودهاي جهان است ؛ پاي تو -
خشکيد اگر به پاي چـناري نمـي‌رسي

وقتي که راه را به تو با سنگ بسته‌اند
حتـي به کرتهــاي کنـاري نمي‌رســي

تابوت کيست اين چمداني که دست توست؟؟!!
با مرگ من به هيــچ قـطاري نمـي‌رسي

من فـکر مـي‌کـنم که صـدايي شـنيده‌ام ...
شايد صداي توست که داري نمي‌رسي !!!

مرا ببخش عزيزم که عاشقت شده ام

مخل ثانيه ها و دقايقت شده ام

گذشته هاي قشنگت دوباره زنده شده

و در خيال خودم عشق سابقت شد ه ام

لياقتيست تو را داشتن _ فرشته من _

دلم خوش است که اين بار لايقت شده ام

براي رد شدن از رود تلخ خاطره ها

سوار شو ؛ بگذر تا که قايقت شده ام

دوباره قايق ما را به سوي عشق بران

کنون که همدم باد موافقت شده ام

تو يادگار بهاري ؛ درون بوم دلم

تو دشت عاطفه اي و شقايقت شده ام

تو محتواي غزلهاي عاشقانه ي من

و من که آينه اي از علايقت شده ام

براي اينکه مرا حس کني چو قطره اشک

ميان چشم تو ؛ همراه هق هقت شده ام

به دل نگير گناه مرا الهه مهر

مرا ببخش عزيزم که عاشقت شده ام